Przegląd certyfikacji w porównaniu: WRAS, NSF/ANSI, KIWA, DVGW, CSA i WaterMark — które zezwolenia mają znaczenie na poszczególnych rynkach oraz jak poprawnie odczytać certyfikat

Każdy system opisany w tym artykule odpowiada na inne pytanie, dlatego certyfikaty rzeczywiście nie są wzajemnie wymienne. WRAS sprawdza, czy produkt spełnia brytyjskie przepisy dotyczące armatury wodnej. Norma NSF/ANSI 61 określa, jakie substancje produkt uwalnia do wody pitnej. DVGW W 270 bada, czy materiał sprzyja rozwojowi mikroorganizmów. WaterMark ustala, czy produkt ma zezwolenie na stosowanie w australijskich instalacjach wodociągowych. Kluczowe jest pytanie, a nie logo.

WRAS — Zjednoczone Królestwo

Zatwierdzenie **Water Regulations Advisory Scheme** odnosi się do przepisów dotyczących instalacji wodociągowych z 1999 roku obowiązujących w Anglii i Walii, a także równoległych przepisów obowiązujących w Szkocji i Irlandii Północnej. Składa się ono z dwóch odrębnych elementów, które warto rozróżnić. Zatwierdzenie *materiałów* opiera się na normie **BS 6920**, która bada niemetaliczne materiały pod kątem wpływu organoleptycznego (smaku, zapachu, wyglądu), wzrostu mikroorganizmów oraz wyciągania się metali i związków organicznych. Zatwierdzenie *produktu* potwierdza, że zmontowany element spełnia odpowiednie wymagania prawne. Zatwierdzenia WRAS mają ograniczony czas ważności i są okresowo ponownie oceniane, dlatego data przeglądu podana w liście ma istotne znaczenie.

NSF/ANSI — Ameryka Północna

Trzy oznaczenia dominują. **NSF/ANSI/CAN 61** (*Składniki systemów wodociągowych — skutki dla zdrowia*) określa, jakie substancje produkt może uwolnić do wody pitnej; ocena odbywa się oddzielnie dla elementów metalowych i niemetaliowych. **NSF/ANSI 372** definiuje zawartość ołowiu jako średnią ważoną na poziomie nie przekraczającym **0,25%** — jest to próg „bezołowiowości”, który zastąpił starszy próg 8%. **NSF/ANSI 14** obejmuje elementy systemów rurociągów z tworzyw sztucznych. Należy zauważyć, że certyfikat **UPC lub cUPC** wydany przez IAPMO to certyfikacja zgodności z przepisami sanitarno-technicznymi, a więc coś innego niż certyfikacja NSF dotycząca skutków dla zdrowia; dobre dokumenty zgłoszeniowe często zawierają oba certyfikaty.

KIWA oraz zestaw norm europejskich — Holandia i UE

W Holandii organizacja **KIWA** wydaje deklaracje jakości oparte na normie BRL, które często zawierają znak jakości **KOMO**, obejmujące materiały i produkty przeznaczone do wody pitnej. W praktyce zatwierdzenie Kiwa zwykle odczytuje się w połączeniu ze standardami produktowymi Unii Europejskiej: **EN 200** (armatura sanitarne), **EN 817** (mechaniczne zawory mieszające), **EN 1111** oraz **EN 1287** (termostatyczne zawory mieszające) i **EN 248** (powłoki niklowo-chromowe uzyskane metodą elektroosadzania). Zatwierdzenie europejskie to zazwyczaj zestaw dowodów, a nie pojedynczy certyfikat.

DVGW — Niemcy

certyfikacja **DVGW** to niemiecki standard dla produktów do gazów i wody. W specyfikacjach armatury często pojawiają się dwa elementy. Test **DVGW W 270** sprawdza, czy materiał kontaktujący się z wodą pitną sprzyja rozwojowi mikroorganizmów — co ma bezpośrednie znaczenie dla elastomerów, uszczelek i wewnętrznych powłok. Oddzielnie ocena **KTW-BWGL** obejmuje tworzywa sztuczne i inne materiały organiczne, podczas gdy materiały metalowe są objęte listą pozytywną UBA oraz serią norm DIN 50930. Dla projektanta W 270 jest często najbardziej przydatnym punktem specyfikacji do żądania.

CSA — Kanada

Kanadyjskie zatwierdzenia instalacyjne koncentrują się na serii norm CSA B125: **CSA B125.1** dla armatury wodociągowej oraz **CSA B125.3** dla armatury sanitarno-wodnej, a **CSA B64** dotyczy zaworów zapobiegawczych przepływowi zwrotnemu. Ponadto lokalne kodeksy instalacyjne wymagają, aby materiały kontaktujące się z wodą pitną spełniały normy NSF/ANSI 61 oraz ograniczenie zawartości ołowiu do 0,25 % zgodnie z normą NSF/ANSI 372; lista cUPC jest powszechnie akceptowana obok oznaczeń CSA.

WaterMark — Australia

**WaterMark** jest zarządzany przez Australian Building Codes Board i jest obowiązkowy dla wyznaczonych produktów do instalacji sanitarnej i odprowadzania ścieków — nie można prawidłowo zainstalować produktu bez tego oznaczenia w objętej kategorii. Istnieją dwa poziomy: **Poziom 1** dla produktów zgodnych ze szczególną australijską lub międzynarodową normą oraz **Poziom 2** dla produktów ocenianych według specyfikacji opartej na ryzyku, gdy żadna pojedyncza norma nie ma zastosowania. Dotyczące normy obejmują m.in. **AS/NZS 3718** (armatura sanitarna), **AS/NZS 4020** (produkty kontaktujące się z wodą pitną) oraz serię norm **AS 5200.000**. NCC określa również wymóg braku ołowiu w ilości przekraczającej 0,25 % średniej ważonej.

Jak poprawnie odczytać certyfikat — osiem punktów kontroli

**Kto go wydał i czy posiada akredytację?** Szukaj rozpoznawalnego organu akredytującego — UKAS w Wielkiej Brytanii, ANAB w USA, SCC w Kanadzie, JAS-ANZ w Australii.

**Jaka norma i która jej edycja?** Certyfikat wydany na podstawie wycofanej edycji normy może nie spełniać obowiązujących wymogów.

**Czy zakres obejmuje model, który zakupujesz?** Znajdź harmonogram modelu lub załącznik. Zatwierdzenie rodziny, które nie wymienia Twojego kodu SKU, nie jest Twoim zatwierdzeniem.

**Czy podano nazwę miejsca produkcji?** Adres fabryki na certyfikacie powinien być zgodny z adresem fabryki w dokumentach przewozowych.

**Certyfikat czy raport badawczy?** Raport badawczy stanowi dowód; certyfikat to przyznane zatwierdzenie. To nie są te same dokumenty.

**Jaka jest data wygaśnięcia lub kolejnej przeglądu?**

**Jakie warunki i ograniczenia mają zastosowanie?** Wiele zatwierdzeń obejmuje wyłącznie materiał, a nie gotowy produkt, albo ma zastosowanie jedynie w określonym zakresie ciśnień lub temperatur.

**Czy możesz niezależnie zweryfikować numer?** Większość organów wydających publikuje rejestr online. Skorzystaj z niego.

Czerwone flagi wymagające działania

Zgłoszony znak „CE” na armaturze do wody pitnej to powszechne nieporozumienie — oznaczenie CE zazwyczaj nie dotyczy tej kategorii produktów. Certyfikat posiadany przez firmę handlową, który nie zawiera informacji o rzeczywistym miejscu produkcji, stanowi ryzyko w łańcuchu dostaw. Wygasłe certyfikaty, brak harmonogramów modeli, niezweryfikowane numery certyfikatów oraz mocno przycięte kopie powinny wywołać żądanie oryginału.

W jaki sposób Xindong wspiera zgodność z wymogami wejścia na rynek

Zhejiang Xindong Sanitary Ware Co., Ltd. produkuje zawory mosiężne, zawory termostatyczne do pryszniców, kraniki oraz armaturę w swojej fabryce w Yuhuan w prowincji Zhejiang od 1999 roku i sprzedaje je na rynkach z istotnie różnymi systemami zatwierdzeń. Posiadamy certyfikaty TMV2, TMV3 oraz WRAS dla części naszej gamy zaworów termostatycznych, prowadzimy własne badania oraz stosujemy udokumentowany system zapewnienia jakości; dostarczamy również harmonogramy modeli, deklaracje materiałów oraz dokumenty zgodności potrzebne importerom i projektantom do ich własnych zgłoszeń do organów nadzorczych. Powiedz nam, na który rynek i do jakiego zastosowania przeznaczony jest produkt – a my poinformujemy Cię, które certyfikaty są istotne oraz co jeszcze jest wymagane.

Najważniejsze informacje

Zatwierdzenia są specyficzne dla danego rynku, normy i modelu. Traktuj certyfikat jako odpowiedź na pytanie, a nie jako odznakę: sprawdź, kto go wydał, do której normy się odnosi, czy Twój konkretny model i fabryka są wymienione w nim oraz czy nadal jest on ważny. To jedno proste zasady zapobiega większości niespodzianek związanych z zgodnością, które pojawiają się przy kontroli celnej, podczas inspekcji lub w momencie instalacji.